نقرس احشایی بیش از سی سال است که در ماكيان شناخته شده است. با توجه به جراحات قابل توجه مربوط به اين عارضه از نامهای مختلفي همچون نفریت توکسیک حاد، نقرس کلیوی، سنگ کلیه، نقرس تغذیه ای، نفروزیس و........ برای توصیف آن استفاده گرديده است.نقرس احشایی براحتی بوسیله ضایعات مشخص که با رسوب ذرات سفید گچی روی سطوح اندامهای مختلف داخلی مثل آبشامه قلبي قابل تشخیص است.
ضایعات نقرس:رسوب ذرات سفید گچی روی قلب، کبد و محوطه شكمي

نقرس در شرایطی ايجاد ميشود که کلیه در حدي دچار کاهش فعالیت مي شود كه اسید اوریک در خون ومایعات بدن تجمع پیدا کرده ومتعاقبا به صورت کریستالهای اورات کلسیم وسدیم دراعضای مختلف مثل کلیه و غشاء های سروزی کبد، قلب، کیسه های هوایی ومفاصل رسوب می کند.
کلیه های اسیب دیده دچار اتروفی یا تحليل لوب ها ‘ تشكيلسنگ در کلیه و مجراي ادراري گرديده وبافت کلیه متورم وسفید رنگ می شود.
دژنراسیون کلیه همراه با مجراي ادراري متسع باقیمانده در طرف راست.هیپرتروفی جبرانی در لوب پایین در طرف چپ :

ادامه مطلب
























